فصل هشتم در باب آداب مطايبه و محاوره و نرد و شطرنج بدان‌كه به تازى گفته‌اند كه : « المزاح مقدّمة النّزاع » . پس تا توانى از اشتغال بر مزاح احتراز نما ، به تخصيص در مستى . و در حالت مزاح كلمات فحش مگوى . چه تكلّم به كلام فاحش منهى و مذموم است ، خواه در مستى و خواه در هشيارى . و در ميان نرد و شطرنج استبعاد از ان واجب و لازم دان . زيرا كه مردم در ميانهء اين دو شغل مجدّتر مىباشند . پس تا توانى از مزاح ممتنع و ممنوع باش . چه سهل حركتى است ، و اى بسا ملال كه ازين ممر به مردم رسيده . ليكن مطايبه ديگرست و مزاح ديگر و بزرگان و شرفا مطايبه فرموده‌اند و برين صورت ارتكاب نموده‌اند و اگرچه احيانا بود . حكايت در اخبار و آثار حضرت رسالت صلّى اللّه عليه و سلّم وارد است كه روزى آن حضرت صلّى اللّه عليه و سلّم در خانهء أمّ المؤمنين عايشه « 1 » بود . عجوزهء پير و ناتوان گفت يا رسول اللّه چهرهء من چهرهء دوزخيان است يا چهرهء بهشتيان . آن حضرت فرمود كه بدان كه هيچ عجوزه به بهشت نخواهد

--> ( 1 ) - عبارت دعا با كلماتى سياه و ناخوانا شده است .